//////

JAKO PRZYKŁAD

W minikomputerach nie stosuje się pamięci bębnowych i dużych pamięci dyskowych, są natomiast powszechnie używane specjalne rodzaje pamięci taśmowych o mniejszej pojemności niż standardowe; pamięci na wymiennych dyskach i na małych dyskach elastycznych (ang,’floppy diskj oraz pamięci kasetowe tanie łatwe w obsłudze zastępujące niekiedy wejścia/wyjścia z taśmą papierową.Jako przykład parametry urządzeń taśmo­wych firmy DEC przeznaczone dla minikomputerów PDP-11. Podane po­jemności są teoretyczne, gdyż zapis informacji w pamięci taśmowej ma postać bloków oddzielonych przerwami na rozpędzenie i zatrzymanie taśmy, stąd nie cała długość nośnika jest efektywnie wykorzystana.

 

Życie bez komputera – czy jest możliwe?

Dzisiejsza technologia rozwija się wręcz w zastraszającym tempie. Wiąże się to z powstawaniem coraz to nowych innowacji, bez których nie wyobrażamy sobie teraz życia. Jeszcze do niedawna wszystko notowaliśmy na kartce papieru, dziś takie informacje zapisuje się tylko i wyłącznie na komputerze. Obecnie komputery są małe i zgrabne, zajmują nie więcej miejsca niż przeciętna książka. Do tego wszystkiego są niezwykle lekkie i poręczne. Nie wymagają ciągłego zasilania, możemy na nich pracować z pomocą baterii. A co więcej możemy je zabierać, gdzie tylko nam się podoba. A przecież jeszcze kilkanaście lat temu komputery zajmowały całe pokoje. Dzisiaj można go schować do torebki. Obecnie, coraz częściej mówi się, że rolę komputera przejmą jeszcze mniejsze telefony komórkowe. Wszystko dlatego, że powstaje na nie coraz więcej tych samych aplikacji, co na przeciętny komputer. A jak wiadomo, nowoczesny człowiek bardzo sobie ceni oszczędność miejsca. Stąd też coraz większa popularność tego typu telefonów.

Komputery mogą zniszczyć zdrowie

Praca informatyka jest bardzo ryzykowna, szczególnie dla zdrowia. Człowiek decydujący się na taką drogę przede wszystkim skazuję się na siedzący tryb życia. Praca przed komputerem i owszem, ale od świtu do nocy to już jednak lekka przesada. Kiedy ludzie są młodzi nie zdają sobie sprawy na co się narażają, traktują to raczej ignorująco, dopiero czas przynosi świadomość. Problemy ze wzrokiem, kręgosłupem , bo przecież o ruch w tej sytuacji jest trudno. Najważniejsze, aby dobrze się przygotować, czyli zwyczajnie oszczędzać swój organizm i ciało. Można uniknąć nieprzyjemności, od początku traktować poważnie ten problem. Wiadomo żyjemy w takich czasach kiedy to komputer robi prawie wszystko, informatycy są niezbędni, ale to nie zmienia faktu, że przez to w przyszłości mają skazywać się na kalectwo. Warto spojrzeć na to z tej strony i coś z tym zrobić. Przede wszystkim odpoczynek, komputer nie może być nieodłącznym elementem życia, jak wszystko w nadmiernej ilości szkodzi. Trzeba się zabezpieczyć, jeśli ktoś naprawdę lubi rozwijać się w tym kierunku niech w między czasie postawi na sport. Można cieszyć się efektami zarówno zawodowymi jak i zdrowotnymi.

Informatyka – przyszłością dla naszych dzieci

Każdy z nas zapewne dostrzegł pewną prawidłowość. Otóż, współczesnym światem zaczyna rządzić nic innego jak tylko technologia oraz wszystkie tego typu urządzenia. Powstają one z myślą o nas, o naszych potrzebach. Nikt przecież nie zaprzeczy, że bardzo skutecznie ułatwiają nam życie. Trzeba też wiedzieć, że informatyka wcale nie jest dziedziną, która zajmuje się wyłącznie komputerami. W jej skład wchodzi również tworzenie oprogramować. Przecież teraz nawet prali są wyposażone w całą masę przeróżnych programów. Nie można też zapomnieć o telefonach. Nimi w szczególności zawładnęła informatyka. Na telefon mamy dostępnych tyle przeróżnych aplikacji, co na przeciętny komputer. Czasami ma się wręcz wrażenie, że komórki wyprą komputery. Z tą nowoczesnością musimy żyć, musimy do niej też przyzwyczajać nasze dzieci. Dlatego bardzo ważne jest uczenie naszych pociech obsługi komputera już od najmłodszych lat. Z pewnością taka nauka się opłaci. Kto wie, może to nasze dziecko zostanie w przyszłości znanym informatykiem.

W SERYJNYM ZASTOSOWANIU

W seryjnym zastosowaniu mikroprocesora jego ustalony program może być umieszczony w pamięci ROM do czego służy model 8048. Firma Intel Corporation produkuje też trzeci typ tego mikroprocesora — 8035 — zgodny z poprzednimi, lecz pozbawiony w ogóle pamięci programu. Wszystkie te moduły mogą współpracować z elementami rodziny MCS-48, podobnymi do omówionych poprzednio dla zestawu MCS-85.Mikroprocesory plastrowe, w przeciwieństwie do poprzednio omówionych/ nie stanowią samodzielnych bloków funkcjonalnych, a jedynie segmenty, które łączone kaskadowo dają procesor o dowolnej długości przetwarzanego słowa. Mikroprocesory takie, zawierają niewielkie części arytmometru oraz wszystkich rejestrów uniwersalnych,^sterujących i buforów we/wy.

MNIEJSZA ZŁOŻONOŚĆ

Ze względu na mniejszą złożoność poszczególnych układów, niż w- mikroprocesorach o stałej liście rozkazów,’ mogą one być realizowane jako ^układy bipolarne,. w których nie można’otrzymać dużych gęstości upakowania; lecz za to większe szyb­kości działania — nieosiągalne jeszcze w technologiach unipolarnych MOS.Pierwsze mikroprocesory wytwarzano jako układy unipolarne z tranzy­storami polowymi p-MOS, uzyskując czas cyklu rozkazowego, od 5 do 20 ns. W drugiej generacji mikroprocesorów korzysta się głównie Z -układów n-MOS o czasie cyklu ok. 2 ns. Stosuje się różne odmiany.układów;uni- polamych,’takie jak CMOS (z komplementarnymi tranzystorami polowymi typu n i’typu p) lub SOS (ang. Silicon On Sapphire): Technologia CMOS była zastosowana po raz pierwszy przez firmę RCA w’mikroprocesorze COSMAC mającym minimalny czas wykonania operacji ok. 4 fis, a technę- logia SOS — w mikroprocesorze LSI-12/16 o czasie cyklu operacyjnego ok. 5 \is.

MIKROPROCESORY DRUGIEJ GRUPY

Mikroprocesory drugiej grupy — plastrowe — nie mają zdefiniowanej listy rozkazów, lecz jedynie zbiór mikrooperacji sterowanych z zewnątrz i działających na bardzo krótkich słowach 2- lub 4-bitowych. Mikroproce­sory te są przystosowane do kaskadowego łączenia dla otrzymania struk­tury przetwarzającej słowa o długości .teoretycznie nieograniczonej; Każdy układ stanowi „plaster” mikrokomputera o szerokości np. 2 bitów zawiera­jący fragmenty wszystkich rejestrów i JAL: Po zestawieniu plastry te działają równolegle sterowane wspólnymi sygnałami mikrooperacji, pobieranymi z jednej pamięci sterowania ROM.  Mikroprocesory plastrowe są bardzo elastyczne w zastosowaniach i na­dają się na przykład do emulacji dowolnej architektury logicznej; typowymi przykładami są tu Intel 3000, AM 2900 i SBP 0400.

ZAWARTOŚĆ LICZNIKA

Jeżeli zawartość licznika jest niezerowa, to następuje po­nowny kontakt z urządzeniem, zgłoszenie do koordynatora, wstrzymanie / i przesłanie następnego znaku. Czynności te powtarzają się aż do przesłania całego bloku — o czym świadczy wyzerowanie licznika, albo wykrycie zna­ku końca bloku.Zakończenie przesyłania jest sygnalizowane przez kanał wygenerowa­niem sygnału przerwania; kanał jest zwalniany i może podjąć nową trans­misję z tym samym lub innym urządzeniem zewnętrznym. Przerwanie kana­łowe może powstać przed końcem transmisji, jeżeli w czasie jej trwania będzie wykryty błąd (np. błąd parzystości) lub wystąpi nieoperatywność ka­nału albo urządzenia.

PODZIAŁ URZĄDZEŃ

Zestawiono typowe szybkości działania różnych urządzeń zewnętrznych i efektywną szybkość przesyłaniar informacji między tymi urządzeniami a jednostką centralną. Z porównania widać, że dają się’ tu wyodrębnić trzy grupy: urządzenia wolne (klawiaturowe, przesyłowe o małych szybkościach)przesyłające kilkadziesiąt znaków/s;  urządzenia o średniej szybkości (taśma dziurkowana, pamięci kase­towe, przesyłowe o dużych szybkościach) przesyłające kilkaset lub kilka tysięcy znaków/s; urządzenia szybkie (pamięci dyskowe i taśmowe) przesyłające powy­żej kilkudziesięciu tysięcy znaków/s.Podział urządzeń zewnętrznych według szybkości przesyłania danych jest istotny przy tworzeniu konfiguracji użytkowej komputera, gdyż decyduje przyłączeniu ich do odpowiedniego kanału wejścia/wyjścia.

W SUPERSZYBKICH KOMPUTERACH

Mimo to, w superszybkich komputerach III generacji (np. IBM 360 model 90, c?y R-60 JSEMC) przewidywano sterowanie układowe, chociaż pozostałe wolniejsze modele odpowiednich rodzin były wyposażone w sterowanie mikroprogramowe. Trudność tę pokonano przez postępy technologu — budując pamięci stałe o bardzo kfótkim czasie’dostępu (ok. 20 ns) oraz przez zmianę organizacji — stosując, podobnie jak w PAO dostęp wielofa­zowy umożliwiający nakładanie się w czasie kilku cykli sterowania. Przyjmując architekturę i strukturę prostego komputera MOKO opisanego w p. 8.3, można wyróżnić wszystkie mikrooperacje konieczne do sterowania oraz podzielić je na wzajemnie niezależne grupy:sterowanie podstawiania zawartości poszczególnych rejestrów na magistralę,  sterowanie zapisu informacji z magistrali do wybranego rejestru,sterowanie JAL,.   sterowanie PAO,   sterowanie przesłań poza magistralą oraz generowania sygnałów w rejestrach.